Peygamberler aya, güneşe tapmaz 18072002
Bazı okuyucular, bütün peygamberlerin peygamberlikleri bildirilmeden önce de,
günah işlemedikleri malum iken, neden meallerde, Hz. İbrahim’in, yıldıza, aya ve
güneşe “Bu benim Rabbim” dediği yazılı diye soruyorlar. Hiçbir peygamber,
peygamberliğini tebliğ etmeden önce de günah işlemez, hele Allahü teâlâya şirk
koşmaz. Müşrikler gibi (Güneş benim Rabbim) demez. Kur’an-ı kerimde buyuruluyor
ki:
(İbrahim ne Yahudi, ne de Hıristiyandı. O gerçekten Allah’ı tanıyan doğru bir
Müslümandı. Müşriklerden de olmadı.) [Al-i imran 67]
(Andolsun ki bundan önce, İbrahim’e de rüşdünü [büluğundan önce hidayeti]
verdik. [Onun buna ehil ve müstahak olduğunu] biliyorduk.) [Enbiya 51]
Bu ayetler de Hz. İbrahim’in büluğundan önce de hidayet üzere olduğunu
göstermektedir. (Beydavi)
Durum böyle iken, İbrahim aleyhisselamın yıldıza, aya ve güneş taptığını
söylemek, Kur’an-ı kerimdeki ifadeleri anlamamak demektir. Hemen bütün tercüme
ve meallerde, yıldız, ay ve güneş için (Bu benim Rabbim) diye yazılmıştır.
Hiçbir açıklama yapılmamıştır. Bu bakımdan Kur’an-ı kerim tercümelerinden fıkh,
akaid gibi ilimler öğrenilmez.
Tefsir-i Mazharide, Enam suresinin 76-79. ayetlerinin açıklaması şöyledir:
İbrahim aleyhisselam, yıldızları, ay ve güneş gösterip: Bu mu benim Rabbim
diyerek bunlara tapanları ilzam etmek istemiştir. Beydavi tefsirinin Şeyhzade
haşiyesinde de böyle bildirilmektedir.
Tibyanda (Acaba Rabbim bu mu?) şeklinde tercüme yapılmış. Bu ifadede bile şüphe
var. Ancak tefsirlerden aldığı dört açıklama şöyledir:
1- İbrahim aleyhisselam, müşriklerin cehaletlerini bildirmek için böyle
söylemiştir.
2- Müşriklerin yaptıkları şeyleri başlarına kakmak, doğruyu öğretmek için (Bunun
gibi şeyden hiç Rab olur mu, bu mu benim Rabbim) demek istemiştir.
3- Müşriklerin aleyhine hüccet için, (Sizce benim Rabbim bu ha) demek
istemiştir.
4- (Kavmim Rabbimin bu olduğunu söylüyor) demek istemiştir.
Bu dört açıklama da Hz. İbrahim’in; yıldız, ay ve güneş için (Bu benim Rabbim)
demediğini, yani müşriklerden olmadığını açıkça göstermektedir. Ay veya güneş
için Bu benim Rabbim demek şirktir. Halbuki peygamberler, şirk değil, günah bile
işlemezler. (Feraid)
Bekara suresinin, (İbrahim, “ya Rabbi, ölüleri nasıl dirilttiğini bana göster”
dediğinde, Rabbi “İnanmıyor musun” dedi. İbrahim, inanıyorum ama, kalbimin
tatmin olması için görmek istedim, dedi) mealindeki 260. âyetinden dolayı da
bazı sapıklar, (Bu ayet, Hz. İbrahim’in Allah’ın yaratmasından şüphe ediyordu)
diyorlar. Halbuki yukarıdaki ayetlerde, İbrahim aleyhisselamın, büluğundan önce
de rüşd sahibi, doğru bir Müslüman olduğu açıklanmıştı. Buna rağmen böyle
söylemek, cahillik değil ise, art niyettir.
Hz. İbrahime bu çeşit saldırılar olduğu gibi, İslamın iki göz bebeğinden birisi
olan Hz. Ömer’e de İbni Sebeciler, (Ömer Hudeybiye’de, Resulullahın
peygamberliğinden şüphe etmişti) diyebiliyorlar. Orada da, Hz. Ömer aynen, Hz.
İbrahim gibi, Allah ve Resulüne olan teslimiyetini bildirmek için, (Ya
Resulullah sen Allah’ın peygamberi değil misin? Biz hak, kâfirler bâtıl yolda
değil mi?) mealindeki sözlerinden dolayı ona saldırıyorlar. Hz. Ömer, (Ya
Resulallah, (Sen elbette Allah’ın resulüsün, bizim yolumuz elbette hak, kâfirler
elbette bâtıl yoldadır. Zahiren aleyhimize görünen bu anlaşmada asla dinden
taviz verilmemiştir) demek istediğini bütün Ehl-i sünnet âlimleri
bildirmektedir. (Kurret-ül-ayneyn)