NAMAZDA TÂDÎL-İ ERKÂN
Namazın beş yerinde, tâdîl-i erkânı, unutmadığı hâlde, bilerek terk etse, İmâm-ı Ebû Yûsüfe göre, namazı fâsid olur. Tarafeyne göre, fâsid olmaz. Lâkin vâcibin kasten terki dolayısı ile, noksanın cebri için iâde lâzım gelir. Unutarak terk edince (Secde-i sehv) lâzım olur.
Tâdil-i erkânın terkinden, yirmialtı kadar zarar vardır:
1- Fakirliğe sebep olur.
2- Âhıret ulemâsı, ona buğz eder.
3- Adaletten düşer, şehâdeti makbûl olmaz.
4- Namaz kıldığı mekân, kıyâmet gününde aleyhine şehâdet eder.
5- Bir kimse, tâdîl-i erkânsız namaz kılarken biri görüp söylemese günahkâr olur.
6- O namazın tekrar kılınması vâcib olur.
7- Îmansız ölümüne sebep olur.
8- Namazın hırsızı olur.
9- Kıldığı namazı, eski bez gibi -yevm-i cezâda- yüzüne vurulur.
10- Allahü teâlânın merhametinden mahrum olur.
11- Allahü teâlâya münacâtta, sû-i edeb etmiş olur.
12- Namazın fazla olan sevabından mahrum olur.
13- Sâir ibâdetlerin sevabının verilmemesine sebep olur.
14- Cehenneme müstehak olur.
15- Câhiller onu görüp, tâdîl-i erkânı terk etmelerine sebep olur. Bunun içindir ki, din adamının günah işlemesi, daha çok azâb çekmesine sebep olur.
16- İmâmına muhâlefet etmiş olur.
17- İntikâlâtta olan sünnetleri terk etmiş olur.
18- Allahü azîm-üş-şânın gazabına düçâr olur.
19- Şeytanı sevindirmiş olur.
20- Cennetten uzak olur.
21- Cehenneme yakın olur.
22- Kendi nefsine zulmetmiş olur.
23- Nefsini mülevves etmiş olur.
24- Sağında ve solunda olan meleklere eziyyet etmiş olur.
25- Resûlullahı mahzûn etmiş olur.
26- Bütün mahlûkata zararı dokunur. Zirâ o kimsenin günahı sebebine, yağmurlar yağmaz, yerde ekinler bitmez ve vaktsiz olarak yağmur yağmış olup, fayda yerine zarar vermiş olur.